معرفی وبلاگ
بسم الله الرحمن الرحیم سلام یک سری اطلاعات که مضمر ثمر برای تمامی افراد میباشد تقدیم میکنیم.
دسته
دوستان
دوستان
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 59221
تعداد نوشته ها : 282
تعداد نظرات : 12
 ابزارهای زیبا سازی برای سایت و وبلاگ
Rss
طراح قالب

رعايت حالت روح

در نهج‏البلاغه در كلمات قصار در سه جا جمله‏اي به اين معنا آمده كه :

²ان للقلوب شهوش و اقبالا وادبارا ». دل يك ميلي دارد و اقبالي و ادباري‏ « فأتوها من قبل شهوتها و اقبالها » كوشش كنيد دلها را از ناحيه ميل‏ آنها پرورش بدهيد ، به زور وادارشان نكنيد . « فأن القلب اذا اكره عمي‏»

قلب اگر مورد اكراه و اجبار قرار بگيرد كور مي‏شود ، يعني خودش‏ واپس مي‏زند .

در حكمت 188 مي‏فرمايد : « ان هذه القلوب تمل كما تمل الابدان فابتغوا لها طرائف الحكمة » . يعني همين‏طور كه تن انسان خسته مي‏شود و احتياج به‏ استراحت دارد ، دل انسان هم گاهي خسته مي‏شود و احتياج به استراحت دارد ( مقصود از دل روح است ) در اين صورت ديگر فكرهاي سنگين را به او تحميل‏ نكنيد ، حكمتهاي طرفه و طريف - يعني اعجاب انگيز و خوشحال كننده - از

قبيل ذوقيات و ادبيات را به او عرضه بداريد تا سر نشاط و سرحال بيايد .

در حكمت 304 - كه معلوم است در آنجا نظر به عبادت است كه عبادت را هم نبايد بر روح تحميل كرد بلكه بايد آن را با نرمش بر روح وارد نمود ، يعني از ميل و حالش بايد استفاده كرد - مي‏فرمايد : « ان للقلوب اقبالا و ادبارا ، فاذا اقبلت فاحملوها علي‏ النوافل » . وقتي كه ديديد دل نشاط دارد ، حال دارد ، اقبال دارد ،

آنوقت وادارش كنيد نافله را هم بخواند ، چون حالش را دارد . « و اذا ادبرت فاقتصروا بها علي الفرائض » وقتي مي‏بينيد كه ميل ندارد ، به همان‏ فرائض اكتفا كنيد . عبادت را هم به او تحميل نكنيد . اينها همه نشان‏ مي‏دهد كه حالت روح را بايد خيلي ملاحظه كرد حتي در عبادت .

 عبادت هم‏ اگر بر روح انسان جنبه زور و تحميل داشته باشد علاوه بر اينكه اثر نيك‏ نمي‏بخشد ، اثر سوء نيز مي‏بخشد .


دسته ها : اخلاقي
X